Author: lauri
• maandag, december 22nd, 2008

Hoe te creëren vanuit het Vrouwelijk Principe?

We denken meestal dat creëren een mannelijke activiteit is. Mannen ‘maken’ de wereld om ons heen. De geldwereld wordt door mannen beheerst, regeringen veelal door mannen geleid, etcetera. Onze westerse cultuur is doordrenkt van mannelijkheid. Van mannen wordt gedacht dat ze scheppingskracht hebben. Niet voor niets zijn we opgevoed met een mannelijke God; van hem wordt gezegd dat hij de wereld heeft geschapen. Het is heel erg lang geleden – meer dan 6000 jaar – dat vrouwen de ervaring hadden scheppend vorm te geven aan hun samenleving. Kan er dan niet gecreëerd worden vanuit of door het Vrouwelijk Principe?

In het vorige artikel hebben we gezien dat ware creatie alleen plaatsvindt als het gebeurt vanuit je eigen innerlijke Bron. Maar hoe zit het dan met de verhouding mannelijk-vrouwelijk, als we vanuit de Bron komen? Laten we daar eens naar kijken.

Het Vrouwelijk Principe betekent: verbonden zijn met de Bron, zich in die Bron bevinden, er één mee zijn. Het zijn in de bron is een vrouwelijke attitude. De Bron zelf is noch vrouwelijk, noch mannelijk, het IS. Maar het voortdurend jezelf weer verbinden met je innerlijke wezen is een vrouwelijke activiteit. Daardoor voel je je gevoed, gekoesterd. Vanuit deze verbinding heb je de mogelijkheid om bewust je gedachten als instrument te gebruiken om iets tot werkelijkheid te brengen. Dit beeld vinden we ook in de gnostiek: daar benoemt men het vrouwelijk aspect van god met de woorden: stilte, gratie en gedachte. Een mannelijk aspect van god is daar juist  passiviteit. Vanuit de vrouwelijke gedachte komt het goddelijke mannelijke tot actie, zegt de gnostiek. Het vrouwelijke stuurt het mannelijke aan, brengt het in beweging. Soms gebeurt dat zo snel op elkaar, bijna simultaan, dat we ons dat niet bewust zijn.

De Abraham uit mijn vorige artikel, die gechanneld wordt door Esther Hicks, zegt het ongeveer als volgt: vanuit je innerlijk wezen rijst een wens op, een gedachte en dat beweegt je om te gaan creëren. De wens tot welzijn, overvloed, gezondheid, je goed voelen, komt voort uit je verbinding met je Bron, want je innerlijk wezen is al in een staat van welbevinden, geluk en balans. Dus je wilt deze ervaring van heelheid graag manifesteren in je dagelijks leven. Van daaruit word je verlangen geboren.

De tweede stap is dat je de intentie neerzet, dat het zo gaat worden als je wenst. Intentie is een functie van de wil. Het is een activiteit van je mannelijke deel, voorkomend uit het diepe gevoelsverlangen van je vrouwelijke deel. Hierin wordt die aansturing zichtbaar.
En, zegt Abraham dan: het universum reageert daarop direct. Het verlangde wordt onmiddellijk naar je toegebracht. Waarom zien we het dan niet meteen gemanifesteerd? Welnu, het is aan jou om het te ontvangen. Dat is de derde stap en vaak de moeilijkste. Het gewenste is er wel, maar je kunt het nog niet toelaten. Abraham spreekt dan ook veelvuldig over de kunst van het toelaten. En dat toelaten is weer een vrouwelijke houding. Om het gewenste toe te kunnen laten is namelijk vertrouwen nodig. Het Vrouwelijk Principe vertrouwt op het natuurlijke verloop van de dingen. Want het vrouwelijke is in eenheid met de natuur. Het vrouwelijke weet van binnen dat het zal gebeuren.

Wij westerse mensen zijn zo ongeduldig geworden, omdat we in een mannelijke mindset terecht zijn gekomen. Het patriarchale mannelijke is namelijk vervreemd van de natuur, hij vertrouwt er niet meer op, maar wil de natuur controleren, beheersen. Er is sprake van wantrouwen. Vanuit dit mannelijke wantrouwen en niet-verbonden zijn kun je alleen maar oppervlakkige, materiële zaken tot stand brengen, die los staan van de innerlijke Bron. Los van echt welzijn, van echt geluk. Iedereen – man of vrouw – die in onrust en ongeduld zit, zou er beter aan doen terug te keren tot de vrouwelijke houding van vertrouwen, rust en verbondenheid. Het mannelijke kan dus niet uit zichzelf iets creëren, maar kan alleen manifesteren wat het vrouwelijke heeft gedacht. Ware mannelijkheid wordt immers aangestuurd door het vrouwelijk beginsel, is een uitvloeisel daarvan, zoals de man ook fysiek uit de vrouw voortkomt.

Door dat de mannelijke, patriarchale wereld dat principe is vergeten, denkt de man dat hij de wereld kan kneden naar zijn wil en ziedaar wat er van terecht gekomen is: een verwrongen, misvormde, ongelukkige wereld en een vernietigde natuur. Dit is wat ze in de gnostiek noemen het werk van de demiurg, een kwade genius, die niet meer weet wie zijn Meester is, zijn Bron. In die wereld is ook het vrouwelijke een object geworden, iets wat eveneens onder zijn controle moet blijven.

Je ziet dus dat in het creatieproces je vrouwelijke en je mannelijke deel elkaar nodig hebben. Het een kan niet zonder het ander. Het creëren van je eigen leven kan niet eenzijdig gebeuren vanuit de wil, vanuit een mentale constructie. Voor mannen is het belangrijk meer in contact te komen met hun gevoelens. Daardoor komt er verbinding met het vrouwelijke in de man tot stand. Via je gevoel kun je luisteren naar je innerlijke wezen. Voor de vrouw daarentegen is het van belang ook haar mannelijke manifestatiekracht te waarderen en te gebruiken. Maar wel in verbinding met en voorkomend uit haar vrouwelijke kern.

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

9 Responses

  1. @Ware mannelijkheid wordt immers aangestuurd door het vrouwelijk beginsel, is een uitvloeisel daarvan, zoals de man ook fysiek uit de vrouw voortkomt.

    Een man komt fysiek uit een vrouw, en een vrouw ook. Maar hier zie ik niet zozeer ‘het vrouwelijke als de bron’, maar meer als: het vrouwelijke kan alles in zich dragen: jongen, meisje, lief, stoer, chaotisch, punctueel.

    Het vrouwelijke kan alles in zich dragen, brengt alles voort, en creëert voeding voor ieder kind…

    Dit betekent dat een man zijn verbinding met zijn kinderen geheel van binnen uit moet maken.

    Een vrouw kan eventueel nog heel liefdeloos haar kind voeden: haar lichaam werkt vanzelf. En zo kan er toch nog een band ontstaan.

    Het patriarchaat heeft baat bij mannen die los zijn van hun innerlijk.

    @Voor mannen is het belangrijk meer in contact te komen met hun gevoelens. Daardoor komt er verbinding met het vrouwelijke in de man tot stand. Via je gevoel kun je luisteren naar je innerlijke wezen. Voor de vrouw daarentegen is het van belang ook haar mannelijke manifestatiekracht te waarderen en te gebruiken. Maar wel in verbinding met en voorkomend uit haar vrouwelijke kern.

    Ik ben zelf al 1000 maal van woordgebruik en uitdrukkingen veranderd, dus dat ik overal op reageer is niet vanuit kritiek he, maar vanuit het samen zoeken naar nieuwe woorden en betekenisgevingen.

    Ik zie vaak dit soort beschrijvingen, waar bij de man niet geschreven wordt ‘voortkomend uit zijn vrouwelijke kern’. Bij hem wordt die innerlijke wereld als een voor hem gapend, onbekend gat voorgesteld, waar hij meer mee in contact moet komen. En de vrouw hoeft er niet mee in contact te komen, heeft die kern duidelijk al, maar moet er vanuit durven manifesteren.

    Ook al zou het zo zijn, dat het voor de man een grotere zoektocht is, dan nog is het zo, dat die vrouwelijke kern voor hem er wezenlijk al IS. Ik denk dat het belangrijk is, dat de man zo ook wordt voorgesteld. Hij hoeft zijn kern niet te zoeken, zij IS er al, en hij mag vanuit haar handelen: hij hoeft haar niet meer te ontwijken/ontkennen.

  2. @Voor mannen is het belangrijk meer in contact te komen met hun gevoelens. Daardoor komt er verbinding met het vrouwelijke in de man tot stand. Via je gevoel kun je luisteren naar je innerlijke wezen. Voor de vrouw daarentegen is het van belang ook haar mannelijke manifestatiekracht te waarderen en te gebruiken. Maar wel in verbinding met en voorkomend uit haar vrouwelijke kern.

    Ik denk overigens dat we dit onderscheid mogen gaan laten liggen. Het is er natuurlijk zeer zeker nog, maar hier is ook al heel veel concrete begeleiding voor beschikbaar. Mannen en vrouwen die hier verder mee willen, kunnen al bij heel veel mensen terecht.

    Wat nu interessant is, en waar we op vast lopen omdat we nog in patriarchale patronen blijven denken en waarnemen (en die we dus ook moeten benoemen, zoals je bij jouw videoclip http://zonnevrouw.ama-terra.nl/2008/12/videoclip-godinnenspektakel/ ook noemt),

    is dat we vaak niet herkennen dat een man wel degelijk verbonden is vanuit zijn kern, en een vrouw wel degelijk haar manifestatiekracht inzet, vanuit haar kern.
    Wij nemen waar vanuit patriarchale verwachtingspatronen, van ‘hoe dat er uit zou moeten zien’, en dan klopt het plaatje vaak niet, en blijven we denken ‘dat het er nog niet is’. Een vrouw moet in ons patriarchale verwachtingspatroon toch al gauw een verpersoonlijking zijn van een vrouwelijk element, bijvoorbeeld een wandelend intuïtie kanaal, zoals het zijn van een channel. Of een wandelende boodschap van liefde die daarmee harmonie op de wereld zal brengen. En deze vrouwen ZIJN er natuurlijk ook. Maar het gros van de vrouwen die ‘heel’ zijn, zijn niet zo’n fysieke verpersoonlijking van een vrouwelijk element. Ik ben zelf zo’n vrouw. De meeste mensen vinden mij bijvoorbeeld helemaal niet vrouwelijk, begrijp je: het patriarchale verwachtingspatronenplaatje past niet op mij. En dat jij jezelf zonnevrouw noemt, Lauri, dat is ook buiten het patriarchale verwachtingspatroon. Maar helemaal geweldig natuurlijk ;) !
    En hoe ziet een man er uit, als hij wel verbonden is vanuit zijn kern? Mensen denken dan toch al gauw aan ‘een sensitieve man’, tja en hoe uit zich dat dan weer? Het tijdperk dat men vond dat dat betekende dat een man ook kan huilen, is nu ook wel voorbij; dat waren de eerste schreden, maar we zijn al veel verder
    Op fora van sites zoals deze:
    http://argusoog.punt.nl
    http://niburu.nl
    http://zaplog.nl
    Kom je veel mannen tegen, die wel degelijk verbonden zijn vanuit hun kern.

    En thefemininetouch.nl is wat dat betreft een unieke site.

    Wij zijn op individueel al veel meer heel, dan veel mensen denken, maar we nemen het niet waar. Hierdoor ontstaat het ‘probleem’, dan we elkaar niet oppikken, niet bevestigen in een kracht die we wel degelijk al in ons dragen. Dat is alsof je tegen een geëmancipeerde vrouw zegt dat ze nog moet emanciperen, omdat ze het woord emancipatie niet gebruikt…..

    Het individuele vraagstuk ‘ben je heel of niet’ is denk ik op dit moment niet meer de hamvraag, maar veel meer: ‘hoe beschouwen we elkaar’? Nemen we het waar dat iemand ‘heel is’, en bevestigen we elkaar daar dan ook in? Pikken we elkaars krachten op? Of blijven we collectief het slachtofferschap van het vrouwelijke bevestigen, door te doen alsof iedereen nog sterk gehalveerd is, en nog een pad te gaan heeft?
    Op dit vlak opereer ik veel, door op allerlei manieren te tonen dat het vrouwelijke er wel degelijk is. Vrouwelijke kracht on the move is daar een voorbeeld van http://www.thefemininetouch.nl/index.php?pag=artikel&art_id=230&tel=0 , maar sowieso heel veel van mijn schrijven, en creaties, en ook de site thefemininetouch op zich al.

    Een ander punt dat op collectief niveau speelt, is het maatschappelijke bewustzijn richting mannen en vrouwen: veel mensen hebben nog altijd een gesplitst collectief bewustzijn. Zoals bijvoorbeeld iedereen accepteert dat Balkenende voor oorlog kiest met Irak, zijn mannelijkheid daarmee niet betwist wordt, maar een Rita Verdonk haar vrouwelijkheid wel degelijk betwist wordt, vanwege haar acte de presence en haar programmakeuze. En de ‘subtiele’ consequentie van dit gespleten bewustzijn, is dat dit op vele vele vele manieren er nog steeds voor zorgt dat mannen in de publieke/politieke wereld met van alles en nog wat weg kunnen komen, en de maatschappij en de wereld daarmee vreselijk belasten, en vrouwen openbaar opgeroepen worden om moralistisch hoogstaander te zijn, anders hoeven we haar niet, dan nog liever een man, die dan vreemd genoeg wel weer troep mag maken….

    Het benoemen dat wij het laffe mannelijke in de man zomaar accepteren (bijv. bij Balkenende) is overigens op een bijzondere manier ‘fout’ voor sommige vrouwen, omdat veel vrouwen nu de bewakers zijn van ‘het evenwicht en de harmonie tussen m/v en dus moeten we het niet meer over mannen hebben’, omdat vrouwen geen strijd meer willen met mannen, en de harmonie van het samen weer willen hebben. Als je het proces rondom Balkenende specifiek benoemt vanuit zijn man zijn, voelen veel vrouwen hun persoonlijke relatie al weer ‘moeilijk worden’…het harmonieuze samen dat geen samen is, maar ‘mondje dicht houden’ vraagt.
    Dit ‘samen’ trekt op zich al weer ongelooflijk veel patriarchale patronen open. Er zijn nu verschillende vrouwen openbaar aan het pleiten om de emancipatie verder ‘samen’ te doen, en dat gaat vaak vergezeld van een subtiele sneer naar vrouwen: ‘Vrouwen moeten nu maar eens begrijpen dat ‘we’ ‘het’ nu samen met mannen moeten doen.’ Dit is weer zo’n subtiele patriarchale omkering: het feminisme heeft van begin af aan gezegd dat de tocht naar vrijheid iets gezamenlijks is. Nu mannen eindelijk een beetje gezamenlijke emancipatie behoefte krijgen, zou je verwachten dat mannen openbaar zouden zeggen: heeee, wat hebben vrouwen toch eigenlijk al veel gerealiseerd, en wat zijn ze sterk en zo…. Weet je wat, wij sluiten aan, of huren de kracht van deze vrouwen in….
    Nee…….. het wordt andersom gebracht: vrouwen roepen de vrouw op tot het grote samen. En in dat grote samen staan overal vrouwen de kar te trekken, en weer discussies op te roepen vanuit vrouwen. Alles speelt zich weer af via de vrouw, en de man staat dan in een zaaltje er bij en kijkt er naar, wachtend welke vruchten er uit dit proces zullen rollen, en afgevend op de vrouwen die het er niet mee eens zijn.
    Hij staat niet naast die vrouw die het grote samen predikt…… Nee, hij laat zijn weg weer eens vrij banen…. En zij doet dat dan ook graag of onbewust.
    Wat je privé in relaties ziet gebeuren, gebeurt ook altijd in het collectieve..
    http://www.thefemininetouch.nl/index.php?pag=artikel&art_id=125&tel=100
    En de miljoenen mannen die helemaal niet mee doen in het samen, die helemaal niet geïnteresseerd zijn in hun emancipatie, daar kraait geen haan naar; die zijn niet het probleem van de mannen die wel willen emanciperen……..nee, het zijn geëmancipeerde vrouwen die een probleem zijn voor mannen die willen emanciperen, en dus een sneer moeten krijgen dat het grote samen maar niet wil lukken….

    Op dit soort vlakken opereer ik veel: tonen, benoemen, tenen laten krommen.

    Er wordt vaak gezegd dat je niet op het persoonlijke moet blijven hangen, dat het niet meer om ‘jou persoonlijk’ gaat, maar om iets groter dan dat.

    En dat geldt ook zeker andersom: we hoeven ons dus niet meer op het individuele probleem van on-heel van het individu te richten, omdat er al heel veel beschikbaar is voor mensen die hier iets mee willen.
    We kunnen ons richten op de collectieve uitwerking van het samen zijn van individuen die wel heel zijn (dat zijn we sowieso, dus zo moeten we elkaar ook gewoon beschouwen), maar waar we toch niet weten te ‘grijpen’ hoe we die krachten kunnen verzilveren.

    Daarom is het godinnenspektakel ook iets heel moois.
    Ik lever ontzettend veel kritiek daarop, onder andere hier op jouw site Lauri, maar dat doe ik natuurlijk ook niet voor niets ;) . Dat is niet om de boel ‘af te kammen’.

    Het is nu eenmaal zo, dat de eerste groep die zoiets op zou zetten als een godinnenspektakel, dat die haast per definitie alles vanuit het oude zou doen …. Zo werkt dat: we breken pas door naar ‘the next level’, op het moment dat we ons bewust zijn van de manieren hoe we onbewust in het oude blijven hangen.
    Dat betekent, dat als iemand het waarneemt, het oude, dat dat ook benoemd dient te worden, anders doorbreken we niets.

    En iets wat groots neergezet wordt, en een automatisch aura van ‘autoriteit’ heeft, zit over het algemeen op diep niveau, gewoon muurvast. Zo werkt de dynamiek van groepsbewustzijn nu eenmaal.
    Ook in spirituele omgevingen. Ode, Andrew Cohen, Godinnenspektakel met de kopstukken die mee doen… die hebben allemaal automatisch het aura van ‘onschendbaar spiritueel voor het goede staan’. Daar raken mega patronen aan het werk in het bewustzijn van mensen…..

    Om daar de vast zittende patronen te benoemen, en in beweging te brengen, zonder uitgespuugd te worden, daar moet je wel wat voor in huis hebben. Feitelijk werkt dat nooit van binnenuit, omdat de pijn die mensen voelen als dingen benoemd worden, dan gekanaliseerd kunnen gaan worden, door middel van projectie op de benoemer.

    Daarom moet het benoemen van buiten af gebeuren, omdat er dingen benoemd moeten kunnen worden, die ‘schenden’.
    Ook dit is het vrouwelijke principe: wel degelijk verbinden, van buiten af, vanuit ‘raking’. Om het verder te brengen. Niet zozeer het verder brengen als ‘daarheen waar het naar toe moet’, maar als ‘het vrij maken van de krachten die op nog onbewust vlak al aanwezig zijn’ door de beschermlaag van het oude bewustzijn te raken….. het oude bewustzijn, dat dat wat er al is, nog beknelt, nog verstikt….

    Dit proces van raken herkennen mensen vaak niet als het vrouwelijke.
    Eerder denkt men dat je ‘een mannelijke aanpak’ hebt gekozen, en dat is dan meestal met een negatieve connotatie bedoeld.
    Maar het patriarchaal mannelijke doet heel iets anders: die verbindt niet.
    Die negeert passief of actief (reacties verwijderen die hem niet welgevallen), of die gebruikt de vruchten, maar doet alsof die van hem komen ….. dat is het patriarchaal mannelijke.

    Op dit soort vlakken van collectief bewustzijn zaken doorbeken, door ze te benoemen, dat is denk ik nu het wereldpodium voor het uitrollen van de rode loper voor de kracht van het vrouwelijke, voor het zichtbaar maken van en ruimte geven voor het handelen vanuit het vrouwelijke principe.
    Juist omdat de vrouwelijke kracht al overal aanwezig is.
    Door het oude bewustzijn te benoemen, kan het oude oplossen, en de vrouwelijke kracht vanzelf gaan stromen en verbinden.

    En dan is er denk ik geen wet van aantrekking meer nodig ;)

  3. Over creëren vanuit het vrouwelijke principe gesproken: als het aan Herman Wijffels ligt gaan we in plaats van ‘nemen’ weer ‘geven’ aan de Aarde. Zijn baan bij de wereldbank zit erop en hij gaat zich binnenkort inzetten om dit uit te dragen.
    http://www.uitzendinggemist.nl/index.php/aflevering?aflID=8459371&md5=1de811f76a039935c8987d2a7b44c08f

  4. De Zin van de Kredietcrisis

    In deze huidige Tijd voelen vele mensen de druk van financieel tekort.
    Bijvoorbeeld als gevolg van ontslag of het verliezen van veel geld, wat je belegd had als jouw pensioenvoorziening. Jouw hypotheek is gebaseerd op het inkomen dat je had voor ontslag en nu is het gevoel heel reeel dat je op een dag jouw hypotheek niet meer kunt betalen. Je huis te koop aanbieden, biedt geen soelaas omdat de huizenmarkt ingestort is. Makelaars komen in de problemen. Bouwbedrijven komen in de problemen. En vanzelfsprekend alles wat daar achter hangt. Kortom de huidige economische structuur dreigt in te storten. Het geldsysteem dreigt in te storten en wordt op dit moment kunstmatig in stand gehouden. Dit veroorzaakt angst. Want al jouw gedachte en gevoelde zekerheden vallen weg. Je komt in een proces wat overeenkomt met het stervensproces. De bodem lijkt onder je voeten te verdwijnen. Alle houvast lijkt te verdwijnen. Je kunt je aan niets meer vastklampen. Zo lijkt het…!!

    De uitdaging voor het individu
    Wat ik hierboven beschrijf gaat in het klein over jouw wereld, jouw werkelijkheid. Jouw gevoelde angst is ECHT! Je voelt het in je lichaam. Als je durft te voelen! Want je kunt de angst natuurlijk wegstoppen en gewoon doorgaan op de oude weg. Misschien kun je nog ergens krediet krijgen of is een goede kennis bereid jou geld te geven, zodat je weer even vooruit kan. Dit kun je heel lang volhouden. Vooral als je steeds weer wegen vindt om geld te krijgen, te bemachtigen. Je voelt je hierdoor waarschijnlijk wel steeds meer vermoeid en de schuldenlast weegt zwaar op jouw schouders. Misschien krijg je ook wel last van je longen of hyperventilatie, want de onderdrukte angst moet er toch ergens uit. Je durft nauwelijks nog voluit en verbonden te ademen, want dan ga je de onderdrukte emoties weer voelen. En dat voelt natuurlijk helemaal niet fijn, dus stop je met het Leven in te ademen. Je trekt je steeds meer terug uit jeZelf.

    Zo geeft jouw dagdagelijkse werkelijkheid en lichaam, door middel van gevoelde emoties en/of lichamelijke/mentale onbalans, jou signalen. Jouw Ziel geeft jou signalen. Je kunt nu gaan onderzoeken waar je je geld aan uitgeeft. Brengen jouw uitgaven je dichter bij je Ware Zelf? Ben jij bereid om voorbij de energie van ‘hebben’ te gaan en voor het Leven te kiezen? Ben jij bereid te kiezen voor een eenvoudig leven? Wil je ontdekken dat Geluk ervaren in jeZelf zit? Als je antwoord hierop een volmondig en krachtig JA is, vind je als vanzelf een juiste manier van begeleiding en ondersteuning voor jou. Voel dan in Jouw Hart welk Pad jou naar het ervaren van Innerlijk Geluk leidt. Wow! Dit kan het ervaren van angst rondom financieel tekort jou brengen!

    De uitdaging voor de Wereld
    Niet alleen jij voelt deze angst voor tekort. Je bevindt je in gezeldschap van velen. En hierin bestaat een enorme mogelijkheid en kracht om het Leven op Aarde te transformeren naar een plek waar overvloed, harmonie, innerlijk geluk, gezondheid, ervaren en beleefd kan worden!

    Jij bent degeen die de Nieuwe Aarde manifesteert. De Nieuwe Aarde wacht ook op jou! Je mag mee aan boord komen, mee komen spelen. Jij kiest!

    Elkaar in kracht laten (be)staan
    Laten we kiezen voor een zachte overgang in deze overgansperiode naar een Nieuwe Aarde. Nieuwe structuren liggen al klaar. We hoeven er alleen nog maar voor te kiezen en er naar te Handelen! Laten we er gezamenlijk zorg voor dragen dat structuren niet totaal hoeven in te storten. Want dan kan het nog wel eens heel lang duren voordat ze weer opgebouwd zijn. En dat is onnodig. Alles is er al: we hoeven het alleen nog maar anders te verbinden! De Nieuwe Aarde is er dus al! Ook voor jou, als jij er voor kiest!

    Mascha Roedelof
    http://www.hetbewustepad.nl
    Dit artikel mag vrij verspreid worden met Bronvermelding
    http://www.thefemininetouch.nl

  5. Het spijt me te moeten zeggen, Mascha, maar ik ben het hier helemaal niet mee eens. We worden doodgegooid met verhalen over de kredietcrisis en dat roept angst in ons op. Die angst is NIET echt: het is opgelegde angst. We worden van te voren al bang dat het ons ook zal treffen en weet je wat? Dan trek je het naar je toe!
    Alles in het universum is vibratie. Jij en ik voegen een vibratie toe aan het universele veld. Die vibratie wordt versterkt naar ons teruggekaatst vanuit het grotere geheel. Dus als we een vibratie uitzenden van angst, krijgen we nog meer angst terug. Als we een boodschap uitzenden van tekort of schaarste, wat krijgen we dan? Nog meer van hetzelfde, dus nog meer tekorten en nog meer schaarste. Zo werkt de Wet van Aantrekking. Je kunt geen overvloed creëren vanuit een schaarstebewustzijn. Zo werkt het niet.
    Als je overvloed wilt creëren, moet je in overvloed gaan vibreren. En er is genoeg om dankbaar voor te zijn, er is vast genoeg over in je leven om te waarderen. De natuur, de zon die schijnt , de sneeuwvlokken die vallen, je dak boven je hoofd, je vrienden en familie, de kleine dingen van de dag die je vreugde geven. Zo creëer je een vibratie van overvloed en dan krijg je ook overvloed op die gebieden waarop je dat wenst.
    Natuurlijk zijn we wel eens bang, zeker als we weinig materiële bronnen hebben. Maar ons te laten LEIDEN door die angst en die angst als UITGANGSPUNT nemen voor onze creaties, dat lijkt me helemaal geen goed idee. Als je angst voelt voor tekort, ja dan geeft je ziel inderdaad iets aan, namelijk dat je verkeerd bezig bent. Niet omdat je hebberig zou zijn of op geld belust, maar omdat je je door angst laat leiden. In het universum IS geen tekort, er is in werkelijkheid alleen maar overvloed. En durf jij in te tappen op die overvloed of laat jij je bang maken door de kredietcrisis? Als je je richt op de vibrationele wereld, de werkelijke wereld, die je ook ontmoet in je eigen innerlijk wezen, dan zul je weten dat er geen angst nodig is. Zodra jij je zorgen maakt of er iets van buitenaf is, de kredietcrisis b.v., dat jou belemmert om je eigen welzijn te creëren, dan ben je SLACHTOFFER. Dan hou je anderen, de maatschappij, de banken, de overheid, verantwoordelijk voor jouw welzijn! En jij ben echt de ENIGE die verantwoordelijk is voor je eigen leven. Dát in te zien is de uitdaging van deze tijd.
    En Mascha, wat bedoel je met de Nieuwe Aarde? Zijn wij dan nog op dezelfde planeet, als we het daarover hebben? Het hele Nieuwe-Aarde-concept, dat genoemd wordt in de New Age-beweging, heeft meer weg van een vlucht naar hogere sferen. Met onze aarde is niks mis, daar kan de menselijke soort nog lang op wonen. Het gaat mij er vooral om dat wij als mensen anders met elkaar omgaan en anders gaan samenleven. Het gaat om een ander bewustzijn. Maar wel hier op deze geliefde, oude aarde graag.

  6. Ho!

  7. Opvallend Lauri, dat je aangeeft het helemaal niet eens te zijn met mijn artikel en vervolgens in een eigen artikel de essentie van mijn artikel terug laat komen. Ik ben me volledig bewust van mijn creatiekracht en heb er ook het nodige over geschreven. Ik nodig je uit eens een kijkje te nemen op mijn website http://www.hetbewustepad.nl of op http://www.thefemininetouch.nl. Lees dan vooral het artikel ‘Manifestatiekracht: een verdieping op The Secret’.

    Ik quote hieronder wat jij schrijft elders op deze site:
    @ Voor wie het zien wil – de hedendaagse uitdagingen met betrekking tot de opwarming van de aarde, het falen van het banksysteem en de onmacht van de politiek geeft ons de mogelijkheid tot het creëren van een andere werkelijkheid. Niet alleen individueel – elk ontslag is ook een kans voor heroriëntering – maar ook collectief…
    Tot zover jouw quote. Heel herkenbaar en volkomen mee eens.

    En ik kan je verzekeren Lauri dat de angst die mensen in hun lichaam voelen als zeer echt voelt. Ik ontken daarmee de emoties die mensen kunnen voelen in hun lichaam niet en geef daar juist ruimte aan. Ik leg daarbij ook uit dat ALS je angst voelt dat een signaal van je Ziel is of zoals jij dat noemt je eigen innerlijk wezen. (H)Erkenning van de emotie angst, of welke andere emotie ook, is nodig om tot bewustwording te komen. Angst kan dus tot bewustwording leiden en dat is wat ik met het artikel ‘de zin van de kredietcrisis’ beoogt heb te laten zien. Net zoals jij dat in je latere stuk beoogt.

    En wat ik bedoel, Lauri, met de Nieuwe Aarde is ook terug te vinden op mijn website. En dat raakt volkomen aan jouw visie over het anders met elkaar omgaan en anders gaan samenleven. Veel leesplezier!

  8. Beste Masha,

    Ik ontken niet de realiteit van het voelen van angst. Wat ik zeg is tweeerlei. Eerst: (overlevings-)angst kan gevoed worden door al die verhalen over de crisis en dan laat je je leiden door het gedachtencircuit van de buitenwereld. En ten tweede: angst kan NOOIT een uitgangspunt zijn voor een nieuwe creatie. Wel kan angst je leiden naar de ontdekking dat er iets is wat je niet wilt: dat is het bewustwordingsaspect. Het signaal van je ziel is dan volgens mij dat je de angst niet de baas moet laten zijn en je beter kunt richten op iets anders, namelijk overvloed. Want vanuit angst creeren werkt niet. Zodra we niet meer in de greep zijn van die angst, kan er wat anders gebeuren. Eerder niet.
    Ik zeg niet dat het altijd eenvoudig is. Onze angsten zitten erg diep ingebakken. Wij leven al 5000 jaar in een angst-en schaarstecultuur. Ook onze voorouders hebben er mee te maken gehad. Laatst las ik een zin:”Zelfs de kleinkinderen van mensen die alles verloren gedurende de Grote Depressie (van 1930) hebben nog steeds te kampen met thema’s over schaarste”. Daarom hebben we elkaar ook zo nodig.

    Het is inderdaad goed mogelijk Masha, dat we allebei hetzelfde bedoelen. Ik ben in elk geval blij dat jouw nieuwe aarde zich niet ergens ver weg afspeelt.

  9. @angst kan NOOIT een uitgangspunt zijn voor een nieuwe creatie

    Dit artikel heeft de nodige reacties opgeroepen en dan met name omdat ik over angst schrijf en daarmee angst zou aanwakkeren. Dat is natuurlijk niet zo. Als er in de (diepe) lagen van jouw (onder)bewustZijn geen angst te (h)erkennen is, zal mijn artikel dat ook niet bij je aanwakkeren en ervaar jij geen fysieke angst. De frequentie ‘angst’ vindt dan gewoon geen resonantie in jou.

    Als je angstreacties in je fysieke lichaam ervaart, maak ze dan groter en kijk er naar. Waar in jouw lichaam voel je de angst? Wat voel je? Wat zit er onder de angst? En wat zit daar weer onder? Bij welke mogelijke beperkende overtuigingen brengt de angst jou? Als je de moed hebt om hier naar te kijken, kan de angst oplossen. Dan benut je de emotie angst als een krachtige transformator.

    Gevoelige Wezens (mensen en dieren) kunnen ook de angst van anderen oppikken en de emotie voelen alsof deze van henzelf is. Gevoelige Wezens kunnen een ‘vuilnisvat’ voor hun (directe) omgeving zijn. Ook hier geldt dat de frequentie ‘angst’ resoneert omdat jouw systeem deze frequentie herkent. Al je gevoelde emotionele ervaringen liggen opgeslagen in je lichaamscellen. En paradoxaal genoeg: hoe meer open en heldervoelend je bent, hoe meer je meeresoneert. Ook hier heeft het voelen van angst een functie. Gevoelige Wezens helpen mee collectieve en diepgewortelde oerangsten te transformeren en helpen zo mee met het zuiveren van morfogenetische velden. Zodra je (h)erkent dat de angst niet van jezelf is, kun je hem gemakkelijker loslaten en weer doorstromen.

    In deze tegenwoordige Tijd wordt angst nog al eens ten opzichte van Liefde gesteld: angst versus Liefde. Alsof het zo zou zijn dat als je in Liefde Bent, je geen angst meer ervaart. Als je deze overtuiging hebt (wat opnieuw een overtuiging ofwel concept is), zet je jezelf behoorlijk onder druk en raak je alle verbinding met jezelf kwijt. De angst mag er dan niet zijn en wordt weggestopt. Zo ontstaan weer allerlei laagjes die jou verhinderen je Ware Zelf te Zijn.

    Angst mag er gewoon Zijn… Omarm het maar. Kijk er naar. En als de boodschap niet direct helder wordt, kijk er dan op een volgend moment nog eens naar. Het word je wel duidelijk als je er aan toe bent.

Leave a Reply