Author: lauri
• vrijdag, november 28th, 2008

Dit jaar zijn er twee studie-of leesgroepjes geweest, bestaande uit 5 á 6 vrouwen, die samen met mij Het Evangelie van Isis bespraken. Ik vind het leuk er hier wat over te vertellen, want iedereen is er zo enthousiast over. Het eerste groepje vond plaats in Deventer, en was een al bestaande damesclub, die steeds een ander boek gezamenlijk bespreken. Toen ze vernamen dat ik graag bij hen langs wilde komen, zijn ze daar meteen op in gegaan. Het tweede groepje is ontstaan uit een lezing die ik gaf in Silvolde en speelt zich af in de Achterhoek, rond Doetinchem. We komen vier keer bijeen, steeds bij iemand anders thuis.
Wat ik er zelf zo leuk aan vindt, is dat ik meebeleef hoe mensen mijn boek lezen, wat er met ze gebeurt, welke vragen en kwesties er bij het lezen  bovenkomen. Wat me vooral treft is dat er zo diepgaand nagedacht en gepraat wordt naar aanleiding van de inhoud. Het zijn vaak eigenlijk meer gespreksgroepen dan studiegroepen. Soms zijn we helemaal niet met het boek bezig, maar met allerhande maatschappelijke vraagstukken. Ik vind altijd dat vrouwen daar heel veel verstand van hebben, gewoon vanuit praktische ‘common sense’, dus ik luister daar met veel plezier naar. De politici aan de top zouden eens moeten weten wat wij allemaal zeggen! Als dat serieus genomen zou worden, hoeveel beter zou de wereld er dan uitzien!

Natuurlijk lezen we elke keer vooraf een aantal hoofdstukken uit het boek, waar we dan vervolgens over praten. Soms vragen ze mij om nog eens goed uit te leggen wat ik met bepaalde passages bedoel. Vaak vertel ik dan ook er bij wat er tijdens het schrijfproces gebeurde en hoe het mijn eigen leven heeft geraakt. Iemand uit zo’n groepje zei daarvan: Het boek komt helemaal tot leven!

Ik krijg wel af en toe te horen dat het boek heel veel informatie bevat en dan is het fijn dat ik er ben om de hoofdlijnen nog eens aan te geven. Maar ook hoorde ik: Het is spannend als een detective!.
Het lezen van al deze informatie brengt dikwijls ook emoties naar boven: kwaadheid dat we zo bedonderd zijn, boosheid over het weggedrukt zijn. Maar ook gevoelens van opluchting: straf en schuld hoeven niet meer. Dat vind ik mooi, dat dit ervaren wordt, want daar ging het mij om: bevrijding van opgelegde ideeën.

Enkele thema’s de revue gepasseerd zijn:
- de heilige betekenis van de seksualiteit;
- had het in de geschiedenis anders kunnen gaan?
- god als vrouwelijke kracht is schokkend, maar voelt ook als “natuurlijk”;
- wat zegt dit alles ons voor het heden; wat kunnen we er mee doen?
- hoe kunnen we onszelf en elkaar genezen van de geweldsimprint, die
genetisch is vastgelegd in de ontwikkeling van de mens?
- wat doet een klimaatsverandering met de menselijke samenleving?
Voorwaar geen kleine thema’s om mee bezig te zijn.

Tot slot nog enkele opmerkingen van deelnemers:
- Innerlijke kracht komt van binnenuit: het voortbrengen. Dit kun je als
vrouw ervaren als je een kind baart, je bent dan een kolom van kracht.
- het is verrijkend dat ik dit gelezen heb; een verbreding van mijn horizon.

Ik hoop dat er zich nog veel leesgroepjes zullen vormen; het zijn broedplaatsen van kracht, inzicht en wijsheid, waar ik graag bij wil zijn.
Als je ook zo’n groepje in jouw omgeving wilt: verzamel wat mensen (het is in principe ook voor mannen toegankelijk, alleen hebben die zich nog niet gemeld) en nodig mij uit.

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

5 Responses

  1. Het boek en het studiegroepje heeft veel losgemaakt, er zijn belangrijke puzzelstukjes op hun plek gevallen. Als kind heb ik geworsteld met de verhalen uit de Bijbel, voor mijn gevoel bestonden de verhalen uit ingrediënten die op een slordige manier aan elkaar waren geknoopt, ik zag hele grote gaten. Vooral de kruisiging van Jezus vond ik erg verwarrend, er klopte iets niet, en ik ging ontzettend aan mezelf twijfelen. Door het boek Het Evangelie van Isis begrijp ik nu hoe het verhaal van de kruisiging van Jezus is ontstaan en welke boodschap erin versleuteld zit. Twijfelen aan wat mijn verstand tegen me zegt blijf ik gezond vinden, maar twijfelen aan mijn innerlijk geweten is nergens meer voor nodig. Een hele geruststelling.

  2. Zo mooi zeg, om dit te lezen. Heel fijn. Dank jullie wel!

  3. Vandaag ontving ik het volgende bericht van één van de deelneemsters aan een studiegroepje. Zij vroeg mij of ik het hier wilde plaatsen. Bij deze:

    Het boek “Het Evangelie van Isis” heb ik met veel interesse gelezen. Met grote verbazing kon ik, vooral ook door de bespreking met Lauri in het studieclubje, ontdekken hoe in de loop van de geschiedenis de mythologie is “gebruikt” om de positie van de vrouw te ondermijnen. Verrassend vond ik het om te lezen hoe de mythologische archetypen zoals Demeter, Isis, Horus of Osiris zijn veranderd in historische personages zoals Maria, Jesus en Maria Magdalena.

    Ik vond het origineel en verfrissend om te lezen hoe de rol van man en vrouw in de loop van de geschiedenis is geworden tot hetgeen ze nu is. Het heeft mij zeker tot nadenken aangezet.

    Ria T.

  4. Dinsdag, 30 december 2008.
    “Het evangelie van Isis” ben ik nu voor de tweede keer aan het lezen. Toen ik het voor het eerst las vond ik het boeiend en interessant. Nu voor de tweede keer grijpt het me aan op zeer persoonlijke wijze. Ik ervaar emotionele betrokkenheid die zeer diep gaat. Het lukt me dan ook niet om achter elkaar door te lezen en hoewel de inhoud niet nieuw is, is de beleving dat wel. Het komt op me over alsof het boek een inwijdingsweg is.

  5. Mooi Neeltje, dat je dit zo ervaart. Wat er waarschijnlijk gebeurt is dat er door het lezen een soort ontgrendeling plaatsvindt van een voorheen onbewust innerlijk weten dat nu bij je naar boven komt. Het is een inwijding in jezelf.
    Ik heb het niet met die bedoeling geschreven, maar ik weet wel dat ik me gedurende het hele schrijfproces heel erg begeleid voelde vanuit de geestelijke wereld. Sommige dingen moesten er persé in en andere weer niet. Ik ben zelf ook door veel dingen heengegaan tijdens het schrijven. Soms kon ik wekenlang niet verder omdat er eerst bij mezelf poorten van begrip en inzicht open moesten gaan voordat ik de juiste woorden kon vinden.
    Dank je wel voor je bericht; het doet me goed.

Leave a Reply