Archive for ◊ december, 2008 ◊

Author: lauri
• maandag, december 22nd, 2008

Hoe te creëren vanuit het Vrouwelijk Principe?

We denken meestal dat creëren een mannelijke activiteit is. Mannen ‘maken’ de wereld om ons heen. De geldwereld wordt door mannen beheerst, regeringen veelal door mannen geleid, etcetera. Onze westerse cultuur is doordrenkt van mannelijkheid. Van mannen wordt gedacht dat ze scheppingskracht hebben. Niet voor niets zijn we opgevoed met een mannelijke God; van hem wordt gezegd dat hij de wereld heeft geschapen. Het is heel erg lang geleden – meer dan 6000 jaar – dat vrouwen de ervaring hadden scheppend vorm te geven aan hun samenleving. Kan er dan niet gecreëerd worden vanuit of door het Vrouwelijk Principe?

In het vorige artikel hebben we gezien dat ware creatie alleen plaatsvindt als het gebeurt vanuit je eigen innerlijke Bron. Maar hoe zit het dan met de verhouding mannelijk-vrouwelijk, als we vanuit de Bron komen? Laten we daar eens naar kijken.

Het Vrouwelijk Principe betekent: verbonden zijn met de Bron, zich in die Bron bevinden, er één mee zijn. Het zijn in de bron is een vrouwelijke attitude. De Bron zelf is noch vrouwelijk, noch mannelijk, het IS. Maar het voortdurend jezelf weer verbinden met je innerlijke wezen is een vrouwelijke activiteit. Daardoor voel je je gevoed, gekoesterd. Vanuit deze verbinding heb je de mogelijkheid om bewust je gedachten als instrument te gebruiken om iets tot werkelijkheid te brengen. Dit beeld vinden we ook in de gnostiek: daar benoemt men het vrouwelijk aspect van god met de woorden: stilte, gratie en gedachte. Een mannelijk aspect van god is daar juist  passiviteit. Vanuit de vrouwelijke gedachte komt het goddelijke mannelijke tot actie, zegt de gnostiek. Het vrouwelijke stuurt het mannelijke aan, brengt het in beweging. Soms gebeurt dat zo snel op elkaar, bijna simultaan, dat we ons dat niet bewust zijn.

De Abraham uit mijn vorige artikel, die gechanneld wordt door Esther Hicks, zegt het ongeveer als volgt: vanuit je innerlijk wezen rijst een wens op, een gedachte en dat beweegt je om te gaan creëren. De wens tot welzijn, overvloed, gezondheid, je goed voelen, komt voort uit je verbinding met je Bron, want je innerlijk wezen is al in een staat van welbevinden, geluk en balans. Dus je wilt deze ervaring van heelheid graag manifesteren in je dagelijks leven. Van daaruit word je verlangen geboren.

De tweede stap is dat je de intentie neerzet, dat het zo gaat worden als je wenst. Intentie is een functie van de wil. Het is een activiteit van je mannelijke deel, voorkomend uit het diepe gevoelsverlangen van je vrouwelijke deel. Hierin wordt die aansturing zichtbaar.
En, zegt Abraham dan: het universum reageert daarop direct. Het verlangde wordt onmiddellijk naar je toegebracht. Waarom zien we het dan niet meteen gemanifesteerd? Welnu, het is aan jou om het te ontvangen. Dat is de derde stap en vaak de moeilijkste. Het gewenste is er wel, maar je kunt het nog niet toelaten. Abraham spreekt dan ook veelvuldig over de kunst van het toelaten. En dat toelaten is weer een vrouwelijke houding. Om het gewenste toe te kunnen laten is namelijk vertrouwen nodig. Het Vrouwelijk Principe vertrouwt op het natuurlijke verloop van de dingen. Want het vrouwelijke is in eenheid met de natuur. Het vrouwelijke weet van binnen dat het zal gebeuren.

Wij westerse mensen zijn zo ongeduldig geworden, omdat we in een mannelijke mindset terecht zijn gekomen. Het patriarchale mannelijke is namelijk vervreemd van de natuur, hij vertrouwt er niet meer op, maar wil de natuur controleren, beheersen. Er is sprake van wantrouwen. Vanuit dit mannelijke wantrouwen en niet-verbonden zijn kun je alleen maar oppervlakkige, materiële zaken tot stand brengen, die los staan van de innerlijke Bron. Los van echt welzijn, van echt geluk. Iedereen – man of vrouw – die in onrust en ongeduld zit, zou er beter aan doen terug te keren tot de vrouwelijke houding van vertrouwen, rust en verbondenheid. Het mannelijke kan dus niet uit zichzelf iets creëren, maar kan alleen manifesteren wat het vrouwelijke heeft gedacht. Ware mannelijkheid wordt immers aangestuurd door het vrouwelijk beginsel, is een uitvloeisel daarvan, zoals de man ook fysiek uit de vrouw voortkomt.

Door dat de mannelijke, patriarchale wereld dat principe is vergeten, denkt de man dat hij de wereld kan kneden naar zijn wil en ziedaar wat er van terecht gekomen is: een verwrongen, misvormde, ongelukkige wereld en een vernietigde natuur. Dit is wat ze in de gnostiek noemen het werk van de demiurg, een kwade genius, die niet meer weet wie zijn Meester is, zijn Bron. In die wereld is ook het vrouwelijke een object geworden, iets wat eveneens onder zijn controle moet blijven.

Je ziet dus dat in het creatieproces je vrouwelijke en je mannelijke deel elkaar nodig hebben. Het een kan niet zonder het ander. Het creëren van je eigen leven kan niet eenzijdig gebeuren vanuit de wil, vanuit een mentale constructie. Voor mannen is het belangrijk meer in contact te komen met hun gevoelens. Daardoor komt er verbinding met het vrouwelijke in de man tot stand. Via je gevoel kun je luisteren naar je innerlijke wezen. Voor de vrouw daarentegen is het van belang ook haar mannelijke manifestatiekracht te waarderen en te gebruiken. Maar wel in verbinding met en voorkomend uit haar vrouwelijke kern.

Author: lauri
• zaterdag, december 20th, 2008

Author: lauri
• woensdag, december 10th, 2008

Ik heb me uit het Godinnenspektakel teruggetrokken, omdat ik vond dat er te weinig echte ruimte was voor het spirituele.