Archive for ◊ november, 2008 ◊

Author: lauri
• vrijdag, november 28th, 2008

Dit jaar zijn er twee studie-of leesgroepjes geweest, bestaande uit 5 á 6 vrouwen, die samen met mij Het Evangelie van Isis bespraken. Ik vind het leuk er hier wat over te vertellen, want iedereen is er zo enthousiast over. Het eerste groepje vond plaats in Deventer, en was een al bestaande damesclub, die steeds een ander boek gezamenlijk bespreken. Toen ze vernamen dat ik graag bij hen langs wilde komen, zijn ze daar meteen op in gegaan. Het tweede groepje is ontstaan uit een lezing die ik gaf in Silvolde en speelt zich af in de Achterhoek, rond Doetinchem. We komen vier keer bijeen, steeds bij iemand anders thuis.
Wat ik er zelf zo leuk aan vindt, is dat ik meebeleef hoe mensen mijn boek lezen, wat er met ze gebeurt, welke vragen en kwesties er bij het lezen  bovenkomen. Wat me vooral treft is dat er zo diepgaand nagedacht en gepraat wordt naar aanleiding van de inhoud. Het zijn vaak eigenlijk meer gespreksgroepen dan studiegroepen. Soms zijn we helemaal niet met het boek bezig, maar met allerhande maatschappelijke vraagstukken. Ik vind altijd dat vrouwen daar heel veel verstand van hebben, gewoon vanuit praktische ‘common sense’, dus ik luister daar met veel plezier naar. De politici aan de top zouden eens moeten weten wat wij allemaal zeggen! Als dat serieus genomen zou worden, hoeveel beter zou de wereld er dan uitzien!

Natuurlijk lezen we elke keer vooraf een aantal hoofdstukken uit het boek, waar we dan vervolgens over praten. Soms vragen ze mij om nog eens goed uit te leggen wat ik met bepaalde passages bedoel. Vaak vertel ik dan ook er bij wat er tijdens het schrijfproces gebeurde en hoe het mijn eigen leven heeft geraakt. Iemand uit zo’n groepje zei daarvan: Het boek komt helemaal tot leven!

Ik krijg wel af en toe te horen dat het boek heel veel informatie bevat en dan is het fijn dat ik er ben om de hoofdlijnen nog eens aan te geven. Maar ook hoorde ik: Het is spannend als een detective!.
Het lezen van al deze informatie brengt dikwijls ook emoties naar boven: kwaadheid dat we zo bedonderd zijn, boosheid over het weggedrukt zijn. Maar ook gevoelens van opluchting: straf en schuld hoeven niet meer. Dat vind ik mooi, dat dit ervaren wordt, want daar ging het mij om: bevrijding van opgelegde ideeën.

Enkele thema’s de revue gepasseerd zijn:
- de heilige betekenis van de seksualiteit;
- had het in de geschiedenis anders kunnen gaan?
- god als vrouwelijke kracht is schokkend, maar voelt ook als “natuurlijk”;
- wat zegt dit alles ons voor het heden; wat kunnen we er mee doen?
- hoe kunnen we onszelf en elkaar genezen van de geweldsimprint, die
genetisch is vastgelegd in de ontwikkeling van de mens?
- wat doet een klimaatsverandering met de menselijke samenleving?
Voorwaar geen kleine thema’s om mee bezig te zijn.

Tot slot nog enkele opmerkingen van deelnemers:
- Innerlijke kracht komt van binnenuit: het voortbrengen. Dit kun je als
vrouw ervaren als je een kind baart, je bent dan een kolom van kracht.
- het is verrijkend dat ik dit gelezen heb; een verbreding van mijn horizon.

Ik hoop dat er zich nog veel leesgroepjes zullen vormen; het zijn broedplaatsen van kracht, inzicht en wijsheid, waar ik graag bij wil zijn.
Als je ook zo’n groepje in jouw omgeving wilt: verzamel wat mensen (het is in principe ook voor mannen toegankelijk, alleen hebben die zich nog niet gemeld) en nodig mij uit.

Author: lauri
• maandag, november 10th, 2008

The Secret is een groot succes- in elk geval commercieel. De film en gelijknamig boek van de Australische Rhonda Byrne hebben – dankzij een agressieve reclamecampagne – de wereld veroverd en gaan als zoete broodjes over de toonbank. Op de voet gevolgd door een lange lijst andere schrijvers, die het geheim nog eens menen te moeten uitleggen, met titels zoals: De Sleutel tot The Secret, De oorsprong van The Secret, Het geheim van The Secret, In Harmonie met The Secret, The Deeper Secret, Beginnen met The Secret, Leef The Secret, The Secret: het geheim van succes, en The Secret: waar zij stoppen gaan wij verder. Tevens schieten de cursussen en trainingen hierover als paddestoelen uit de grond. Menigeen probeert met de verkoop van The Secret het eigen leven te verrijken. En er is een markt voor. Wie wenst er niet een leven van welzijn, voorspoed en geluk? Maar kennelijk lukt het creëren daarvan toch niet zo goed met de methode-Byrne. Het lijkt er op dat er iets ontbreekt aan het oorspronkelijke werk. Wat is nu eigenlijk het échte geheim?
Het gaat in The Secret over de Wet van Aantrekking. Dat is een universele wetmatigheid die al sinds mensenheugenis bekend is. Het is even evident aanwezig als bijvoorbeeld de wet van de zwaartekracht. Rhonda Byrne doet in haar film net alsof ons eeuwenlang een groot geheim onthouden is en dat maakt het natuurlijk extra spannend. Het is echter behoorlijk overdreven. De vanzelfsprekendheid van de Wet van Aantrekking komt tot uitdrukking in volkswijsheden als; ‘gelijk trekt gelijk aan’, ‘wat je zaait zul je oogsten’, ´wat je uitzendt krijg je terug’ e.d. Tot zover geen enkel geheim. Hieruit volgt dat als je maar de juiste gedachten uitzendt, je dan je eigen leven kunt creëren. Uit dit besef zijn boeken voortgekomen als De Kracht van Positief Denken (Norman Peale) en Denk Groot & Word Rijk (Napoleon Hill).

Twintig jaar geleden kwam ik ‘toevallig’ in het bezit van twee audiotapes over de Wet van Aantrekking, afkomstig van het Amerikaanse echtpaar Esther & Jerry Hicks. Esther maakt langs mediamieke weg communicaties mogelijk met een niet-fysieke intelligentie, genaamd Abraham. Toen ik dit beluisterde kreeg ik de sterke gewaarwording dat iets binnenin me dit al heel lang wist: het geheim van de creatie. Ik begon me dingen te herinneren en paste het toe – en zeker met enig succes- maar de informatie die ik toenmaals ter beschikking had, was niet volledig. Dus verdween het weer uit mijn aandacht. Dit zullen veel mensen herkennen: je weet dat je iets weet, maar het is niet helemaal kompleet. Zo gaan er ook veel bellen rinkelen bij mensen die The Secret zien en lezen, maar toch lukt het niet bij iedereen om het gewenste succes te hebben. Waar ligt dat aan?
Bij het bekijken van The Secret en veel van die andere boeken merk ik dat ik iets mis, namelijk een spirituele component, die ik bij de Hicks wél aantref. Het is in The Secret eigenlijk alleen mentaal: als je maar goed denkt en visualiseert, dan komt het in orde. Ik ontken zeker niet het belang van het werk van Byrne: ze heeft de Wet van Aantrekking weer helemaal onder onze aandacht gebracht. Maar naar mijn gevoel blijft het oppervlakkig en lijkt het alleen om de buitenkant, het materiele, te gaan.
Gelukkig zijn verschillende boeken van Abraham-Hicks tegenwoordig in het Nederlands vertaald, waardoor het veel toegankelijker is geworden. Bij hen vind ik terug wat ik in The Secret niet zie: een diepe verbondenheid met je Innerlijk Wezen, die het uitgangspunt is voor elke creatie en die jou leidt om te ontdekken hoe je je leven écht wilt vormgeven. Waarom heeft Rhonda Byrne zich dan niet tot hén gewend om haar productie te maken?

Daar blijkt een interessant verhaal achter te zitten, zoals ik onlangs ontdekte. Ik bekeek een video-opname van Esther die Abraham channelt. Vanuit mijn eigen jarenlange ervaring als kanaal voor niet-fysieke dimensies en mijn daarin verworven onderscheidingsvermogen, merkte ik al meteen dat het goed en betrouwbaar is wat hier gebeurt. Zelfs van een indrukwekkende en constante kwaliteit. Tot mijn verrassing begon Abraham via Esther te praten over The Secret. Wat blijkt nu? Er bestaan twee verschillende versies van de film van Byrne. Oorspronkelijk wilde Byrne een televisieserie maken geheel gebaseerd op de boodschappen van Abraham. Door de Hicks werd ze uitgenodigd om uitgebreid en onbeperkt opnames te maken tijdens een van hun seminars op een cruiseschip. Dit werd de basis voor de productie. Hierop was ook te zien hoe Esther Abraham doorgeeft. Daarnaast vond Byrne een paar andere mensen die hun verhaal deden over de Wet van Aantrekking; de meesten van hen bleken hun kennis te hebben ontvangen door te luisteren naar Abraham. Byrne maakte haar dramatische introductie over het grote verborgen geheim en klaar was de film, die als video de wereld in ging. Er werden meer dan 200.000 exemplaren van verkocht. De Australische omroepbazen weigerden echter deze film uit te zenden. Ze bleken huiverig te zijn voor alles wat met de niet-fysieke werkelijkheid te maken heeft. Toen vroeg Byrne het echtpaar Hicks om hun rechten – die contractueel waren vastgelegd – aan haar over te dragen en dreigde met het er uit halen van hun bijdrage. Dat laatste is gebeurd: de tweede versie van The Secret is zonder Esther Hicks en Abraham en zonder zelfs maar de vermelding van hun namen. Alles wat met de geestelijke wereld te maken heeft, is er uit gehaald.

De essentie van de boodschap van Abraham laat zich als volgt samenvatten: Ieder mens op aarde is een aspect van de Bron, een belichaming van de ziel. Abraham zegt het zo: Jij bent Bron-energie in een fysiek lichaam. We bestaan dus zelf óók uit een niet-fysieke component. Nu heeft ieder levend wezen een vibratie, een trilling. Hoe meer je verbonden bent met je ziel – je niet-fysieke kant – hoe helderder, krachtiger en positiever je vibratie is. Jij biedt door middel van je vibratie een gedachte, een wens aan het universum aan, die daarop respondeert. Hoe weet je of je verbonden bent met je bron, ziel of Innerlijk Wezen? Door je emotionele geleidesysteem. Hoe negatiever je gevoelens zijn, hoe verder je van je innerlijke bron af bent. Hoe positiever je je voelt, hoe meer waardering je hebt voor je leven en voor jezelf, hoe dichter je bij je bron bent. Zelfs als je ziek bent of het moeilijk hebt in je leven, zijn er gedachten te vinden van waardering voor wat er wél is. In plaats van te blijven hangen in slachtofferschap, in armoedebewustzijn of in je tekort gedaan voelen, kun je beter je aandacht richten op iets wat je vreugde geeft. Want dát is waar je Innerlijk Wezen voor staat: vreugde. En hoe meer vreugde en waardering je uitstraalt, hoe meer dat naar je toekomt. In de vorm die jij wenst. Zo werkt het. Abraham zegt: “Als je nu die vibrationele relatie (met je grotere zelf) er uit wegneemt, dan verwijder je de mogelijkheid om in je buik de verbinding te voelen met wie je werkelijk bent. Dan heb je alle begrip weggenomen over hoe je controle kunt hebben over je levenservaringen”. En: “Wanneer je het niet-fysieke deel (van jou) er uit laat dan krijgt niemand een idee hoe weloverwogen te creëren”. Dát is het geheim. Over The Secret zegt Abraham: ”De film vertelt over kennis die onderdrukt is geweest; die je niet mocht weten. Maar door Esther & Jerry’s deel uit de film weg te halen hebben ze opnieuw hetzelfde gedaan. Het geheim dat is onderdrukt is dat je Bronenergie bent in een fysiek lichaam. Zij houden dit geheim er buiten omdat ze denken dat hun publiek hier niet klaar voor is. Dus vertellen ze niet het hele verhaal, maar de miniversie. Dus gaan ze door met het geheim geheim te houden”.
Dit is wat we noemen: self-fulfilling prophecy . Het universum zegt hier als het ware: “U vraagt, wij draaien”. De Wet van Aantrekking werkt! Maar of The Secret werkt? Dat vraag ik me dus af.

Het volgende artikel zal gaan over: Hoe creëren we vanuit het Vrouwelijk Principe?

Boeken van Esther & Jerry Hicks:

- De Wet van Aantrekking, een goede introductie tot het gedachtegoed van Abraham. Uitg. Petiet, 2008.
- Vraag en het wordt gegeven, de helft van het boek bestaat uit oefeningen. Uitg. Petiet, 2006.
- De verbazingwekkende kracht van je emoties, over de werking van je emotionele geleidesysteem. Uitg. Kosmos, 2008.
- De wonderlijke kracht van bewuste intentie, over de kunst van het toelaten. Uitg. Petiet, 2007.

Author: lauri
• maandag, november 03rd, 2008

Joke Smit (zie vorig artikel) stierf aan kanker in 1981 op 48-jarige leeftijd. Ze liet twee kinderen achter, een zoon en een dochter. De dochter, Elisabeth Kool, was 17 toen haar moeder overleed. Elisabeth heeft klaarblijkelijk de ideeën van haar moeder gevolgd; ze heeft carrière gemaakt. Ze is politicoloog en lid van Women on Top. Ze werkt aan een boek over democratisering van de markt en bouwt daarin voort op de gedachten van haar moeder. Zo blijkt uit een artikel dat ze schreef op de vooravond van het verschijnen van de biografie over moeder Joke en dat verscheen in De Volkskrant van 27 sept. j.l.: Echt dappere mannen geven vrouwen de ruimte. Ze schrijft hierin over haar moeder onder andere:

“Haar hang naar democratie komt op allerlei manieren uit haar teksten naar voren. In haar gyandrische samenleving, waarin mannen en vrouwen het bestieren van de maatschappij en het zorgen zouden delen, was het zaak ‘samenwerkings-en overtuigingsmodellen’ te ontwikkelen. Die moesten een alternatief zijn voor het ‘mannelijk’ competitiemodel dat het risico had te resulteren in ‘roofzucht’.”

Ik vind dit een buitengewoon interessante gedachtegang, want het verwijst direct naar een ‘partnerschapssamenleving’, een term die bedacht is door Riane Eisler en die ik ook in mijn eigen boek heb gebruikt. Het is een model dat een niet-patriarchale samenleving beschrijft, één waarin vrouwelijke waarden centraal staan. Elisabeth Kool pleit daarbij voor het hervormen van de mannenrol als een duurzaam doel om die gelijkwaardigheid te verwerven. Weg van roofzucht, op weg naar zorgdragen, schrijft zij.

Voor wie het hele artikel wil lezen, hier is de link: http://www.jokesmit.nl/documenten/js/nws/080927-vkr.pdf

In een ander artikel constateert Elisabeth dat in veel maatschappelijke discussies nog steeds weinig oog is voor het gezichtspunt van vrouwen, zoals onlangs weer bleek uit het debat over het gebruik van embryo’s in de geneeskunde. Niemand vroeg zich daarbij af of vrouwen wel bereid zijn om embryo’s te produceren voor de wetenschap. De inbreng van vrouwen in zo’n debat wordt gewoon ‘vergeten’. Er is dus voor de nazaten van Joke Smit – en dat zijn wij allemaal – nog een heleboel te doen. Elisabeth Kool wijst er op dat er in de afgelopen zeshonderd jaar niet twee, maar zes feministische golven zijn geweest: “Vrouwen moeten iedere honderd jaar een nieuwe golf veroorzaken, omdat de geschiedenis van hun emancipatie geschrapt wordt uit het collectieve geheugen”. Wie schrijft de geschiedenis? Juist: de machthebbers. En wat nou: Derde Golf? Het is de zoveelste al.

Category: De Derde Golf  | 4 Comments
Author: lauri
• maandag, november 03rd, 2008

Afgelopen maand oktober verscheen het boek: Joke Smit, biografie van een feministe, geschreven door Marja Vuijsje.(uitg. Atlas) Ik ben er in aan het lezen en vind het een boeiend en ook leerzaam boek. In de eerste plaats is het erg toegankelijk, want vlot geschreven. In de tweede plaats geeft het niet alleen een goed beeld van de vrouw en de mens Joke Smit; het schetst ook een tijdsbeeld van de periode waarin de Tweede Feministische Golf ontstond.

De Eerste Golf vond plaats in de jaren 90 van de 19e eeuw en is verbonden met de namen van Aletta Jacobs en Wilhelmina Drucker. Hier ging het om de toegang van vrouwen tot het hoger onderwijs en het vrouwenkiesrecht. Joke Smit ergerde zich eraan dat er daarna niets meer was gebeurd op het gebied van de emancipatie van de vrouw, terwijl het nog steeds hard nodig was. Daaruit ontstond in 1967 haar beroemd geworden artikel Het onbehagen bij de vrouw. Hierin gaf ze op heldere en systematische wijze weer wat er volgens haar moest gebeuren om man en vrouw gelijkwaardig te maken op de arbeidsmarkt. Dit artikel sloeg in als een bom bij vele vrouwen, die zichzelf er in herkenden. Dit waren vooral vrouwen uit de midden-en hogere klassen, die weliswaar een goede opleiding hadden genoten, maar toch achter de geraniums terecht waren gekomen om man en kinderen te verzorgen. In antwoord op de vele reacties op dit artikel richtten Joke Smit en Hedy d’Ancona in oktober 1968 de actiegroep Man-Vrouw-Maatschappij op, kortweg aangeduid als MVM. Dit was het begin van de Tweede Golf.

Dit alles is nu precies 40 jaar geleden. Opmerkelijk is dat afgelopen oktober 2008 – ongeveer gelijktijdig met het verschijnen van de biografie van Joke Smit – enkele vrouwen een organisatie hebben opgericht, genaamd het Expertisecentrum Gelijke Waardering M/V, waarmee ze claimen de Derde Golf te starten. Ook hier weer voortkomend uit de onvrede dat de Tweede Golf niet gebracht heeft wat men hoopte en dat er nog geen einde is gekomen aan de ongelijkwaardigheid van man en vrouw. Joke Smit ijverde voor de mogelijkheid van parttime werk voor man en vrouw, waardoor ze zich beiden konden wijden aan het opvoeden van de kinderen en de huishoudelijke taken. Parttime werk is er gekomen, maar wordt vrijwel uitsluitend door vrouwen benut. Nog steeds laat de meerderheid van de mannen hun fulltime job niet schieten om zorgtaken op zich te nemen, want dat schaadt hun carrière. Zoals het manifest van de nieuwe beweging zegt: Voor de emancipatie van vrouw en man betekent (het) dat alles goed gaat zolang man en vrouw voldoen aan de norm, namelijk volledig inzetbaar te zijn zonder noemenswaardige zorgverplichtingen. Er wordt gesteld: Zowel mantelzorg als de verzorging van kinderen en huis was de onzichtbare arbeid die vrouwen eeuwenlang om niet hebben geleverd. (…) In het man-georiënteerde systeem was dit werk niet zichtbaar omdat het niet door mannen werd uitgevoerd. Gepleit wordt voor een combinatie-economie, waarbij rekening wordt gehouden met de potentiële zorgverplichtingen van alle werknemers. Hoe dat er uit moet zien is vooralsnog niet duidelijk. Voor meer informatie verwijs ik naar www.godinnenspektakel.nl

Opmerkelijk is ook dat in deze Derde Golf niet meer gesproken wordt van feminisme maar van emancipatie. Feminisme is een vies woord geworden. Het wordt nog steeds geassocieerd met de ludieke actiegroep Dolle Mina, die in 1970 ontstond en de vooral op de politiek gerichte MVM enigszins overschaduwde. Feminisme wordt sindsdien ten onrechte verbonden met “wilde meiden die anti-man zijn”. Ik vind dat jammer. Emancipatie gaat volgens mij niet ver genoeg, want gaat eigenlijk om inpassing/aanpassing van de vrouw in en aan de bestaande patriarchale, want man-georienteerde maatschappij. Feminisme daarentegen zou nu – in de Derde Golf – moeten gaan om een feminisering van de samenleving. Om een ándere samenleving dus. Met andere, meer vrouwelijke waarden. Waar het niet meer draait om het grote geld en de competitie van de machtigen. Maar waar het gaat om een eerlijke verdeling van voedsel en welzijn op de wereld en zorg voor iedereen die dat nodig heeft. Maar ook om een mogelijkheid voor ieder mens – man of vrouw – om haar of zijn volledig potentieel te kunnen leven. Dát is vast en zeker waar Joke Smit ook van droomde, toen zij op haar vroege sterfbed het gedicht schreef: Er is een land waar vrouwen willen wonen…

Daarom sluit ik af met een opmerking van de bekende romanschrijfster Isabel Allende: “Iedere intelligente vrouw zou feministe moeten zijn”.

Category: De Derde Golf  | 15 Comments