Archive for ◊ oktober, 2008 ◊

Author: lauri
• zondag, oktober 12th, 2008

Laatst gaf ik een lezing aan een bijzondere groep: de Graalvrouwen. Eerst dacht ik dat het hier ging om een esoterisch genootschap, waarvan er zovelen zijn gesticht in de 18 en 19e eeuw. Maar dat had ik mis. De Graalbeweging is in 1921 ontstaan binnen de R.K.Kerk door toedoen van Jacques van Ginneken, professor aan de Katholieke Universiteit van Nijmegen. Hij vond dat de vrouw in de Kerk veel te weinig kans had gekregen en genomen om haar eigen bijdrage te leveren en hij bood hen cursussen aan in op actie gerichte spiritualiteit, die hen in staat stelde uit te groeien tot sterke en daadkrachtige vrouwen, die midden in de wereld zouden kunnen staan. Aanvankelijk stond de Graalbeweging onder de bisschop van Haarlem, maar groeide al snel uit tot een internationale beweging, die zich inzette voor vorming en onderwijs aan meisjes en vrouwen. Ook na de Tweede Wereldoorlog toonden Graalvrouwen hun maatschappelijke betrokkenheid door overal verantwoordelijke functies op zich te nemen ten dienste van de wederopbouw van Nederland. Zo richtten ze een opleiding op voor verpleegkundigen, vingen moeders op die door de oorlog uitgeput waren en hielpen degenen die uit Indonesië gerepatrieerd waren.  Uitgangspunt van al deze activiteiten was tot 2000 het huis De Tiltenberg, de voedende basis voor de Graalvrouwen.|
De band met de R.K.Kerk werd steeds losser en nu is het een open oecumenische beweging, waarin vrouwen van allerlei richtingen hun plaats vinden. Een en ander werd mij verteld door een daar aanwezige afgevaardigde uit de V.S., Mary Grindshorn.
Ik was onder de indruk van de foto’s aan de muren van Graalvrouwen van allerlei huidskleur in Afrika, Latijns Amerika en Indonesië. Allemaal vrouwen die in hun eigen gemeenschappen een stimulerende en inspirerende rol spelen. Ik zou hen Grootmoeders willen noemen: Moeders in het groot, Moeders niet alleen van hun eigen kinderen, maar van allen in hun wereld. Want grootmoederschap is niet gebonden aan leeftijd en heeft niet per se te maken met of je zelf kleinkinderen hebt. Het heeft te maken met je verantwoordelijkheid voor de wereld. Ik werd hierin bevestigd door het volgende:

Na afloop van mijn lezing werd ik uitgenodigd deel te nemen aan de “tafel van tien”. Dit bleek een broodmaaltijd te zijn aan een ronde tafel, waar precies tien mensen kunnen aanzitten. De gastvrouwe van die dag begon met een klein ritueel, dat mij erg raakte. Eerst vertelde ze dat deze maaltijden eenvoudig zijn en in principe bestaan uit water en brood – om in gedachten te houden dat velen op deze aarde niet genoeg te eten hebben. Het water werd gemengd met enkele groenten en kruiden, zodat er een soep ontstond en ander water werd tot thee gemaakt. Het brood bestond uit grote stukken voedzaam bruin brood. Vervolgens pakte zij een rond brood van de schaal, waaraan kleinere bolletjes vastzaten en liet dat rondgaan. Iedere vrouw die het brood kreeg, vertelde kort iets over zichzelf en brak dan een bolletje af voor de vrouw die naast haar zat. Vervolgens werd een kaars ontstoken om de Geest welkom te heten. Ik had heel erg het gevoel dat ik hier iets meemaakte dat deed denken aan het breken en het delen van het brood bij de eerste christenen in de gnostische gemeenschappen van weleer.

Voordat we begonnen te eten werd nog een stukje tekst voorgelezen. Dit was gekozen uit een klein boekje: De dansende grootmoeders, geschreven door Clarissa Pinkola Estés. Het was een gebed:

Voor de grootmoeders van de keuken,
uit wier handen en gedachten velerlei voeding komt
- zoet , bitterzoet, scherp, zacht, kruidig -
voeding die in de ziel blijft na eerst in gedachten geproefd te zijn…
voor alle wegbereidende, de dood trotserende, stoutmoedige Omahs en Bubbes,
en alle wilde Nonnas en Zias die levende voorbeelden zijn
van wat het betekent zowel belichaamd als bezield te zijn…
voor alle Traditionals, en voor de
Donnas saggias, vredig als rivieren
en even bezielend voor hen die verdoold zijn of ontsnappen naar hun oevers.
Voor alle ouderen die iedereen zonder aanzien des persoons kalmeren
en helpen te genezen die ze aanraken, in welke toestand ze zich ook bevinden…
voor hen die tenminste eenmaal ver reizen om de ernstig gewonden te bereiken die anderen niet zien of niet willen aanraken…
voor hen die onderdak bieden aan engelen die onaangekondigd arriveren…
voor hen die mededogen hebben met verlaten schepselen…
voor de ouden die bespat met verf verschijnen of met radicale ideeën,
of die gewoon verschijnen om goede redenen wanneer niemand anders dan durft…

Voor hen…
mogen zij altijd vermetel zijn;
mogen hun zielen worden beschermd door vele
andere zielen
als zij met grote inspanning gewonnen hulpbronnen
onze noodlijdende wereld binnendragen.

Uitgeverij Altamira-Becht, 2007.

Category: Lezingen  | 4 Comments
Author: lauri
• vrijdag, oktober 03rd, 2008

Boekomslag Isis

De rol van het vrouwelijke bij het ontstaan van het christendom.

Het boek is precies een jaar geleden uitgegeven, in oktober 2007. Daarom nu deze speciale pagina over alles wat met het boek te maken heeft en… reacties van lezers. Dit is de plek waar ik graag met jou van gedachten wil wisselen over de inhoud. Dus voel je vrij om je mening, je gedachte(n), je gevoel hier neer te zetten.

Voor meer inhoudelijke informatie over het boek verwijs ik je naar mijn website: www.ama-terra.nl bij ‘boek’.
Voor informatie over lezingen: zie agenda.